අද ටිකක් නිවාඩු පාඩුවෙ ඉන්න දවසක්.. නමුත් දවසම වැස්ස. නිකන් වැස්සක් නෙවෙයි මොර සූරන වැස්සක්.. අතරින් පත්ර ඉන්ටර්වල් තිය තියා තමයි වහින්නෙ..වැහි කාලෙ එන බවට සතියක දෙකක ඉදන් ලකුණු තිබුණත් අද තමයි දැනෙන්නම වැස්ස ලැබුණෙ. ගොඩක් අය වහිනවට බනිනව. කතාවකුත් තියෙන්නෙ 'අම්මටයි අහසටයි කවදාවත් හොදක් අහන්න නැහැ' කියල :) වැස්ස වැඩි වෙලා ග0 වතුර ආවම නම් කරදරයි තමා. නමුත් මම නම් කැමති වහිනවට .. වහින හැටි බලන් ඉන්න එක කුඩා කාලෙ ඉදන්ම මට ලොකු සතුටක්. ඒකට හේතුවක් කියන්න නම් දන්නෙ නැ. පොඩි කාලෙ විදපු අත්දැකීමක් මතක් වෙන කොටත් ඒ වගේ යම් හැගීමක් දැනෙනව.
මට අවුරුදු 6ක විත්ර කාලෙක වහින වෙලාවක, නිවස කිට්ටුව ගොයම් පාගන දිහා, ලොකු කුඩයක් යට ඉදන් බලන් හිටිය මතකයි. ගොඩක් පායපු මාස කීපයකින් පස්සෙ වැහැපු ඒ වැස්ස වැටෙන කොට අමුතු දූවිලි ගදක් දැනුන. ඒ එක්කම අකුණක් කොටයි කියල බයවෙලා තනියම ගෙදර දිව්ව වගේත් මතකයි. :D :D
අදටත්, හොදට පායල ඊට පස්සෙ වහින වෙලාවට එන ඒ දූවිලි ගද දැණුනම මට ඒ සිදුවීම මතක් වෙනව. ඒකටත් හේතුවක් තේරෙන්නෙ නැ. අපේ ජීවිතෙ යම් යම් සිදුවීම් එක්ක මේ වගේ පොඩි පොඩි දේවල් බැදිල තියෙනව කියල මට හිතෙනව. මොකක් හරි සින්දුවක් ඇහෙන කොට. යම් ගදක් හෝ සුවදක් දැනෙන කොට ඒ හා සම්බන්ධ මොකක් හරි දෙයක් මතකෙට එනව ඔය අයත් අත්දැකල ඇති..
අහල තියෙනවද colonial cousins ලගෙ Indian rain සින්දුව.. ඒකෙත් කියන්නෙ මේ වගේ වැස්ස ගැන අත්දැකීමක් ගැනයි.. ඒ සින්දුවෙ රිද්මයත් හරියටම වැහි බින්දු බිමට වැටෙනව වගේ..ගීයෙ පද, තනුව, ගායනය, මේ හැම දේයින්ම ඒ හැගීම අහන කෙනාට දෙනව.. සින්දුව අහල නැත්නම් මේ පිටුවට ගිහින් අහන්න.
යූ ටියුබ් එකෙත් තියෙනව ඒකට මෙතනින් යන්න
යූ ටියුබ් එකේ වැඩිදුර හොයන කොට අමුතු තාලෙ colonial cousin රූප පෙලක් මෙතනින් දැක්ක. photoshop හෝ illustrator වැනි මෘදුකාන්ගයකින් ඔවුන් දෙපලගෙ රූපයක් අදින එකක්. බලන් ඉන්න ආසයි. මම හිතන විදිහට ලන්කාවෙ නිර්මාණ කරුවෙකුගෙ නිර්මාණයක්..
එසේ මසේ කෙසේ වෙතත් වැස්ස දිහා බලන් ඉන්න එකත් භාවනාවක් වගේ හිත සන්සුන් කරනවද දන්නෙ නැ. භාවන කරන එකට එතරම් උනන්දුවක් හෝ විශේෂ ඇල්මක් නොදැක්වුවත් වැස්ස දිහා බලන් ඉන්න එකත් ඒ වගේ වැඩක් කියලයි මට හිතෙන්නෙ..
Rain drops and dance, strange kind of romance.....
Try to smile once again, As they slash in my window pain
I quiet like that, I don't mind
I've got no complaints...
Saturday, July 18, 2009
Saturday, July 11, 2009
මකුලු දැල් කැඩීම නොහොත් ගමේ නිවාඩුව, සුරගනක් ඇවිත් සහ තවත් කතා..
ගොඩ කාලෙකින් බ්ලොග් එක පැත්තෙ ආව නිසයි උඩ මාතෘකාව දැම්මෙ.. ගෙවුණු සති කීපය නිවසින් බැහැරව කටයුතු ක්රන්න සිදුවීම තමයි ප්රදාන හේතුව..පොඩි නිවාඩුවක් වගේ කිව්වොත් නිවැරදි මම හිතන්නෙ..මේ කාලය තුල මම ගතකලේ නකල්ස් කිට්ටුව පුන්චි ගමක. වැඩි හරියක් ජීවිකාව ගෙනියන්නෙ හේන් ගොවිතැනින්..නගරයේ වෙනත් රැකියා කරන අයත් කීපදෙනෙක්ම ඉන්නවා.. විදුලිය තියෙන්නෙ නිවාස කීපයකට විත්රයි..එදිනෙදා ජීවිතය ඇරෙන්නට ඒ අය තුල මහ ලොකු බලාපොරොත්තු නැහැ. උදේ ඉදන් හවස් වෙන කන් වැඩ කරලා ඇවිත් හවසට නා කියා ගෙන රැ කැම අරන් වේලාසනිනි නින්දට යනව.. රැ 11-12 වෙනකන් ඇහැරිලා මොකක් හෝ කර කර ඉන්න පුරුදු වෙල හිටපු මට ඒ රටාවට හැඩ ගැහෙන්න දවස් දෙක තුනක් ගියා. හ්රිම සැහැල්ලු ජීවන රටාවක්.. .. රාත්රියක් හේනක ගහක් උඩ හදපු පැලක ගත ක්රන්නත් අවස්ථාව ලැබුණ. තරමක කදු සහිත පිහිටීමක් තිබුණත් වල් අලින් ආදි සතුන්ගෙන් නම් අඩුවක් නැහැ. ඊට අමත්රව නකල්ස් රක්ෂිතය සහ ඒ කිට්ටුව තියෙන ලකේගල කන්ද නගින්නත් ලැබුණ..
නමුත් ඔවුන් හිතන්නෙ ඔවුන් ගත ක්රන ජීවිතය වැඩක් නැති එකක් බවයි. මේක වැඩිපුරම දකින්න තියෙන්නෙ තරුණ කාණ්ඩය අත්ර තමයි. නමුත් මට මේ අයගෙ ජීවන රටාව ගැන ඉරිසියා හිතුණ වෙලාවල් අනන්තයි.. ජීවිතයෙ මම ගත කරපු අපූරුම සති කීපයක් වගේම් ගොඩක් අත්දැකීමුත් ජීව්තේට එකතු වුණා කියල හිතෙනව..
නැවතත් හුරු පුරුදු ජීවන රටාවට ආවට පස්සෙ නිකන් මොකද්ද මොකද්ද වගේ... වේලාසනින් නිදා ගන්න පුරුද්ද දැන් අතැර් ගන්න බැරුවයි ඉන්නෙ.. ඔය අතරෙ ආරන්චියක් ලැබුණෙ අලුත් වේදිකා නාට්යක් ගැන.' 'සුරගනක් ඇවිත්'.. කාලෙකින් වේදිකා නාට්යක නොබලපු හින්දත් , සන්ගීතය නදීක ගුරුගේ නිසත් පහුගිය 09 වෙනිදා මම ලුම්බිණි රගහලේ.. රූපවාහිනියෙ තරු තරගයි වැල් නාටියයි බලල එපා වෙලා හිටපු මට නම් මුලු නාට්ට්යම නැවුම අත්දැකීමක් වුණා. හොදටම හිනාවුණා.. මේ නාට්ය ගෙතෙන්නෙ ඇන්ඩි සහ නෝමන් කියන තරුණ මාද්යවේදියො දෙන්නෙකුයි. ඒ ගොල්ලන්ට අල්ලපු ගෙද්ර ජීවත් වෙන සොපී කියන තරුණියයි අතරේ.. නෝමන් සොපීට සිතින් පෙම් බැදීම සහ ඇන්ඩ්ය් නෝමනුයි පටන් ගන්න යන අලුත් සගරාවට සොපීව සම්බන්ධ කර ගැනීම සහ සොපී, ඇන්ඩි කෙරෙහි උනන්දුවක් දැක්වීම යන කාරනා තුල නාට්ය ගලා යනව..හාස්ය නම් උප්රිම විදිහට මේකෙන් මතු කරනව..ඒ අත්රින් නදීක ගෙ සන්ගීතය ගලගෙන යනව හරි අපූරුවට..
නදීක ගායනා කරන වෙරෝනිකා සින්දුවත් මේ වගේ නාටියකට ක්රපු එකක් වෙන්න ඕනෙ කියල මට හිතුණ..
තවත් අනන් මනන් තිබුණත් ලියන්න කම්මැලි නිසා නවතිනව..
නමුත් ඔවුන් හිතන්නෙ ඔවුන් ගත ක්රන ජීවිතය වැඩක් නැති එකක් බවයි. මේක වැඩිපුරම දකින්න තියෙන්නෙ තරුණ කාණ්ඩය අත්ර තමයි. නමුත් මට මේ අයගෙ ජීවන රටාව ගැන ඉරිසියා හිතුණ වෙලාවල් අනන්තයි.. ජීවිතයෙ මම ගත කරපු අපූරුම සති කීපයක් වගේම් ගොඩක් අත්දැකීමුත් ජීව්තේට එකතු වුණා කියල හිතෙනව..
නැවතත් හුරු පුරුදු ජීවන රටාවට ආවට පස්සෙ නිකන් මොකද්ද මොකද්ද වගේ... වේලාසනින් නිදා ගන්න පුරුද්ද දැන් අතැර් ගන්න බැරුවයි ඉන්නෙ.. ඔය අතරෙ ආරන්චියක් ලැබුණෙ අලුත් වේදිකා නාට්යක් ගැන.' 'සුරගනක් ඇවිත්'.. කාලෙකින් වේදිකා නාට්යක නොබලපු හින්දත් , සන්ගීතය නදීක ගුරුගේ නිසත් පහුගිය 09 වෙනිදා මම ලුම්බිණි රගහලේ.. රූපවාහිනියෙ තරු තරගයි වැල් නාටියයි බලල එපා වෙලා හිටපු මට නම් මුලු නාට්ට්යම නැවුම අත්දැකීමක් වුණා. හොදටම හිනාවුණා.. මේ නාට්ය ගෙතෙන්නෙ ඇන්ඩි සහ නෝමන් කියන තරුණ මාද්යවේදියො දෙන්නෙකුයි. ඒ ගොල්ලන්ට අල්ලපු ගෙද්ර ජීවත් වෙන සොපී කියන තරුණියයි අතරේ.. නෝමන් සොපීට සිතින් පෙම් බැදීම සහ ඇන්ඩ්ය් නෝමනුයි පටන් ගන්න යන අලුත් සගරාවට සොපීව සම්බන්ධ කර ගැනීම සහ සොපී, ඇන්ඩි කෙරෙහි උනන්දුවක් දැක්වීම යන කාරනා තුල නාට්ය ගලා යනව..හාස්ය නම් උප්රිම විදිහට මේකෙන් මතු කරනව..ඒ අත්රින් නදීක ගෙ සන්ගීතය ගලගෙන යනව හරි අපූරුවට..
නදීක ගායනා කරන වෙරෝනිකා සින්දුවත් මේ වගේ නාටියකට ක්රපු එකක් වෙන්න ඕනෙ කියල මට හිතුණ..
තවත් අනන් මනන් තිබුණත් ලියන්න කම්මැලි නිසා නවතිනව..
Subscribe to:
Posts (Atom)
