සිගමන් යදින්නෝ

මම් සාමාන්යෙන් බස් වල හිගමන් යදින අයට සල්ලි දෙන කෙනෙක් නොවෙයි. මොකද ඇත්ත අය සහ හොරුන්ව වෙන් කර අදුන ගන්න ත‍රමක් අසීරු නිසා. ( හැබැයි ඉතින් අනුකම්පාවෙන්, ඕන මගුලක් වෙච්චදෙන් කියල කීයක් හ‍රි දුන්න අවස්ථාත් නැතුව නොවේ. )කොහොම වුණත් මේ ලගදි වෙච්චි දෙයක් කියල හිතුණැ නම් හොදයි කියල හිතුණ.

දවසක් මම ගමන් ක‍්රමින් හිටි බස් එකට නැග්ග පොඩි පිරිමි ලමයෙක්. ඇදුමෙන් හා පෙනුමෙන් පාරේ ජීවත් වන කෙනෙක් වගේ පෙනුනු මේ දරුවා , තමන් ලග තිබුණු සුදු කොල මිටියක් අරන් එක එක්කෙනාගෙ ඔඩොක්කුවලින් තිය තිය ගියා. මටත් එකක් දුන්නා. ඒ කොලෙ තිබුණෙ හදවත් රෝගයකින් පෙලෙන ගැහැණු ලමයෙක්ගෙ ප‍්රතිකාරවලට අවශ්ය මුදල් සපයල දෙන්න කියල.. ඉතින් ඔහොම කොල බෙද බෙද යද්දි ඉස්ස‍රහ හිටපු නෝන කෙනෙක් මේ ලමය දිහා ඔරවන බලන් හිටියා. කොලෙත් ආපහු ඒ ලමයටම දුන්න.

ඉතින් ටික දුරක් යද්දි බස් එකට නැග්ග ස‍රමකින් හා කමිසෙකින් සැරසිලා හිටි ත‍රමක දුප්පත් වගේ පෙනෙනෙ මනුස්සයෙක්. ඒ කෙනගෙ අතෙ කලු පාට පොලිතින් බැගයකුත් තිබුනා. අර ලමයව දැකපු මේ කෙනා, ලමය ලගට ගිහින් බෙදමින් හිටි කොල කැල්ලක් අරන් බැලුවා. ඔහුගෙ මූණ එක පාරටම වෙනස් වුණා. ඊට පස්සෙ දිගට හ‍්රහට අර ලමයට බනින්න පටන් ගත්තා. අර කොලුවා කොල ටිකත් එහෙමම තියෙද්දි බස් එකෙන් බැහැල ගියා.
වෙලා තියෙන්නෙ මෙකයි. ඔහුගෙ වචන වලින්ම මම ඒක දාන්නම්.
' බලන්න මහත්තය මුන්ගෙ වැඩ. අපේ දුවගේ බෙහෙත් වලට ඕන ක‍රන මුදල් ටික හියා ගන්න මම ටිකට් පොත් ටිකක් ගැහුවා. තාම මේ පැත්තෙ කාටවත් ඒවා දුන්නෙ නැහැ. මේ කොල්ල කොහෙන් හරි ටිකට් එකක් හොයාගෙන ඒක පොටෝකොපි ගහල.. ඒව තමයි ඔය බෙදල තියෙන්නෙ.. බොරු නම් මේ බලන්න ඇත්ත ටිකට්.'
එහෙම කියල ඔහු බැග් එකෙන් ගත්තු රෝස පාට ටිකට් පොත් හැමෝටම පෙන්නුව. බැලින්නම් ඇත්ත තමයි.

කොල්ලගෙ ත‍රමට නෙමෙ වැඩ.
---------------------------------

එය.. සිදු වෙයි.

එය...
මීට පෙර කීප අවස්ථාවකදීම සිදුවී ඇත.
වස‍ර 2170 කට පෙර මුලින්ම එය සිදු විය.
වසර 1920 කට පෙරද සිදු විය.
වස‍ර 950 කට පෙර අවසාන වතාවට එය සිදු විය.

වස‍ර 60 කට පෙර එය සිදුවුණ බවක්ද ඇතැම්හු කියති. එහෙත් මට එත‍රම් විශ්වාසයක් නැත.

දැන්, එය නැවතත් සිදුවෙයි. නමුත් අපට එය හදුනාගැනීමට අපහසු විය හැකිය. ඒ, එය අපේ රට වැසියන් වස‍ර 950ක් පුරා අත්නොවිදි දෙයක් වන නිසාවෙනි.

නමුත් එය සිදුවෙයි.

මේ ලියන මොහොත වන විට,, ඔහුට ඉතිරිව ඇත්තෙ පැය දොලහක් පමණි.
සිගන්නන්ට තෝරන්නන් විය නොහැකි නමුදු, ඔහුට ජීවත් වීමෙ අවස්ථාවක් ලබාදී ඇත.
පැය දොලහ දීර්ඝ වීමටද ඉඩ ඇත.

මේ ගෙවුණු කාලය තුල, අහිමි වුණු දේවල් අපමණය.
සමහ‍ර දේවල් ලබාගත හැකි නමුදු, සමහ‍ර දේවල් නැවත ලැබිය නොහැකිය.

කැප කිරීම් කෙරුවෝ අපමණය.

ඔවුන් සිටිනා තැනක සිට, අපමණ වූ උදාර හැගුමකින් යුතුව එදෙස බලා සිටින බව හැගේ...

ඉදින්

CRT නලයක් තුලින් මම දුටුවේ , ඇසුවේ, රණ ගොස නැගෙන තැනයි..

තව හෝරා කීපයකින් එම රණ ගොස .. සදහටම නිහඩ වෙනු ඇත.

තුවාල සුව වීමට කල්ගත වනු ඇත. ඒ බව දනිමි. ඔවුන්ගෙන් අපටද, අපගෙන් ඔවුන්ටද සිදු වූ අකටයුතුකම් බොහෝය..

නමුත් සුව වූ දිනට ඔවුන් හා අප අත‍ර සිනා මල් විකසිත වනු ඇත.
එය සක් සුදකි.

මේ මොහොතෙ..ඔබගේ හදවතද උදාර හැගුමකින් පිරී පවතින බව මම දනිමි.

නමුත්.
ඉතිහාසය නැවත සිදුවන අවසන් අවස්ථාව බවට මෙය පත් කර ගත යුතුය.

අනාගතයක් ගැන කීමට තවම වේලාසන වැඩි බවද දනිමි.

එනමුදු

මින් පසු යලි කවදාවත් නොඑලඹෙන, සහ නො එලඹිය යුතු, ඓතිහාසික මොහොතක ආරම්භයේ සිට..
තනි ජාතියක් වශයෙන් නොව, තනි රටක් ලෙසින්, උන් හා එක්ව , හෙටින් උදාවන අලුත් ලෝකය වෙනුවෙන් සව්දිය පුරමු.
ජය ශ‍්රී...

අලුත් වෙමුද?

අපි බොහෝ විට ආද‍රය කරන්නෙ අපි දන්න අයට විත‍රයි. මව්පියන්ට,සහෝද‍ර සහෝද‍රියන්ට,පෙම්වතියට, යාලුවන්ට,විත‍රයි. ඔවුනුත් ඔබට ආද‍රෙයි. නමුත් අනෙක් අය දිහා බලන්නෙ යහපත් ඇසකින් නොවෙ. ඇයි ඒ.?

ඒ ආදරය කියල හිතන්න පුලුවන්ද? ඇත්තටම ඒ ලින්ගිකය, කැද‍රකම, තනිකම, රදාපැවැත්ම, අයිති ක‍රගැනීම, කියන කරුණු වල කලවමක් මිසක් හැබැ ආද‍රය නෙවෙයි කියලයි මට හිතෙන්නෙ. ඒ කියන්නෙ අපේ ආදරය කෙනෙක්් මත රදාපවතින දෙයක් බවට පත්වෙලා. මට හිතෙන්නෙ අපි ඔක්කොම දුප්පත්තු.

පොහොසත් මිනිහා කියන්නෙ ජීවිතේ කාව්ය තියෙන් තැනැත්තා, ජීවිතෙ නර්තනය තිබෙන තැනැත්තා, ජීවිතේ මුල්බැසගත් තැනැත්තා, මුලු ලෝකයටම ආද‍රය ක‍රන තැනැත්තා වෙනන් පුලුවන් නේද?
හ‍රියට වහින්න බලන් ඉන්න වැහි වලාකුලක් වගේ, නැත්නම් පිපෙන්න සූදානමින් ඉන්න මලක් වගේ.

වැහි වලාකුලක් වහිනවා එක තැනකට, සමහ‍රවිට එතන ඉන්න මිනිස්සුන්ට වැස්ස අවශ්ය නැති වෙන්න පුලුවන් . ඔවුන් බනිනවා ඇති, මොන මගුලක්ද මේ වහිනව වහිනව ඉව‍රයක් නැහැ කියල. නමුත් වැහි වලාකුල ඒවා අහල වැස්ස නවත්වනවද?
කවුරුවත් නැති කාන්තාරෙක රෝස මලක් පිපිලා, හැම තැනටම සුවද දෙනව. මල ලස්සනයි. නමුත් ඒ මල ලගින් කෙනෙක් ගමන් ක‍්රන්නෙ කලාතුරකින් වෙන්නත් පුලුවන්, ඒ යන කෙනා සමහ‍රවිට මලක් තියෙනවා කියලා දකින්නෙවත් නැහැ. එය පහු කරන් යාවි. ඉතින් මොකේ? මලට ඒක ගැන කනගාටුවක් නැහැ. මල සුවද දෙන එක නවත්වනවද?

ඇයි අපිටත් බැරි ඒ වගේ වෙන්න. ඉපදිච්ච දවසෙ ඉදන් එක එක එක්කෙනා අපේ පිටේ ගහන ලේබල් , අපේ ඔලුවට දාන කුණු කන්දල් අයින් කරල පිරිසිදු වෙන්න, අලුත් වෙන්න, අනික් මිනිස්සු දිහා යහපත් ඇසකින් බලන්න අපිට පුලුවන් නේද? කෙනෙකුට යහපත් වචනයකින් කතා ක‍රන්න, කෙනෙක් දිහා බලල හිනා වෙන්න සල්ලි වියදම් වෙන්නෙ නැහැනෙ.

අපි ආද‍රය භාවිතාවෙ යොදවන්න ඕනෙ. කාම‍රෙ තනියෙන් ඉන්න වෙලාවක අත්හදා බලන්න. තනිවම වාඩි වෙලා ඉන්න ගමන් ආද‍රෙන් පිරෙන්න. පිපිරෙන ත‍රමට පිම්බෙන්න. මුලු කාම‍රේම ඔබේ ආද‍රෙන් පිරෙන්න දෙන්න. මුලදි නම් පිස්සුවක් වගේ වෙයි ඒක. සමහ‍රවිට ඔබට හිතෙන්න පුලුවන් පිස්සු හැදීගෙන එනව වත්ද කියල. ඔබ එහෙම හිතන්නෙ ඒ ඇත්ත ආද‍රේ කියන දෙය තව කෙනෙක් එක්ක සම්බන්ධ ක‍්රන්න උත්සහ ක‍්රන නිසයි. අන්න ඒක තේරුම් ගත්තම ඇත්ත ආද‍රය ඔබට තේරෙන්න පටන් ගනීවි. ඉතින් කමක් නැහැ. මොහොතකට පිස්සෙක්, පිස්සියක් වෙන්න.
මොහොතකට ප‍්රෙක්ෂකයෙක් නැතිව නටන කෙනෙක් බවට පත්වෙන්න. අසන්නෙක් නැතිව ගීත ගයන්නෙක් බවට පත් වෙන්න.

එතකොට ඔබට තේරේවි, කවුරුවත් මත යැපෙන ආද‍රය හ‍රිම දුප්පත් එකක් බව. අපිට අනික් අයට දෙන්න පුලුවන් කම තියෙද්දි අපි අනුන්ගෙන් ඉල්ලනව. අපිට අධිරාජයො වෙන්න පුලුවන් කම තියෙද්දි අපි එක එක්කෙනාගෙන් හිගා කනව.

සමාජය විසින් නිර්මාණය ක‍රපු වැරදි නිර්ණායක ඉවත් ක‍රමු. මොන අහවල් එකටද ඔය සන්කීර්ණ ප්ලැන් වල හිර වෙලා ඉන්නෙ මෙච්ච‍්ර සිම්පල් ප්ලැන් එකක් අපිට ලැබිලා තියෙද්දි.
සීරියස් වීම හෙවත් බොරු බ‍රපතල භාවය අත් අරින්න. ජීවිතේ කියන්නෙ ගැටලුවක් නෙමෙයි කොහෙත්ම . අපි ඒක ගැටලුවක් බවට පත් ක‍රන් තියෙනව.
නිදහස් මිනිසෙක්, නිදහස් ගැහැණියක් බවට පත්වෙන්න.
වඩ වඩාත් ස‍රල වෙන්න. සුන්ද‍ර බවට පත් වෙන්න. අහින්සක වෙන්න. මුහුදු වෙරලෙ සිප්පි කටු ඇහිදින කුඩා දරුවෙක් වගේ වෙන්න.
කෙටියෙන් කීවොත් , ඔබ ඔබම වෙන්න.
නැවුම් ඇසකින් ලෝකය දිහා බලන්න. එතකොට මුලු ලෝකයම ඔබට ආපහු ආදරය ක‍රයි.
BE THE CHANGE YOU WANT TO BE!

අලුත් වෙන්න අලුත් අවුරුද්ද එනකම්ම ඉන්න ඕනෙ නැහැ. ;)

සුබ අලුත් අවුරුද්දක් වේවා!

මග පෙන්වන ඔබට,

ජීවිතෙ කියන්නෙ හ‍රි පුදුම දෙයක්. මට හිතෙන විදිහට ගගක්.
අපි ඒකෙ ඔරුවකින් හිතෙන හිතෙන තැන් වලට යනව. හිතෙන හිතෙන විදිහට. හැබැයි හ‍රියටම නොදැන.
ඔය යන අත‍රෙ ඉවුරෙ ඉන්න අයවත් අපෙ ගමනට එකතු ක‍රගන්නව.
සමහරු අත‍රමගදි නත‍ර වෙනව. යන්න අමාරු තැනකට එනකොට අපිව අත‍රමන් ක‍රල යන අය ඉන්නව.
සමහරු ඉන්න ඕනෙ හින්ද ඉන්නන් වාලෙ දිගටම ඉන්නව. බැහැල ගියත් මතකෙ ඉන්න අය ඉන්නව.

ඔය අත‍රෙ සමහරු ඉන්නව අපි යන කොට ඒ හා සමාන්ත‍රව ඉවුරෙන් ඇවිදින. ඒ අය ඉවුරෙ ඉදන් අපි දිහා බලනව, හිනා වෙනව, යන්න ඕන මාර්ගය පෙන්නල දෙනව. නමුත් ඔරුවට ගොඩවෙන්නෙ නැහැ.

ඒත්, කලාතුරකින්, ඒ මග පෙන්වන අය අතුරෙන් බොහොම කීප දෙනෙක් ඉන්නව කැමත්තෙන් ගමනට එකතු වෙන.
ඕනම තැනකදි එකට ඉන්න අමාරු තැන් වලදි උදව් වෙන, ඒ වගේම මෙච්ච‍්ර කල් නොදැන ගියපු ගමනට අලුත් අරමුනක් දෙන, ගමන වඩාත් ලස්සන කරන ඒ අය කෙනෙකුට හමුවෙන්නෙ කලාතුරකින්. ඒ වගේම අහම්බෙන්.
ඒ අය තමුන් නොහිතා කරන පොඩි දෙයකින් වුනත් අපිව සතුටට පත් ක‍රනව. ඒ පොඩි සිනහවකින්, පොඩි වචනයකින් වෙන්න පුලුවන්.

ඉතින් විනාඩි 51840 ක් තිස්සෙ ඒ ගමනට එකතු වෙලා ඉන්න, ජීවත් වෙන හැම මොහොතක්ම වඩාත් ලස්සන ක‍රන, නිරතුරු සුන්ද‍ර සිනහවකින් හෙබි ඒ අපූරු මග පෙන්වන්නියට ස්තුති.

---
මෙන්න මෙතන ඔබල මේකත් අහල ,

---

මේකත් කැමති නම් බලන්න




ගනන් ගන්න එපා ඉතින්. ගැත්තාට අනුකම්පා ක‍රන්ට..විදින දෙය, එය දැනෙන වෙලාවේ විදිනු මිස අන් කව‍රක් කරන්නද? :D